header

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Teken behoren net als mijten tot de spinachtigen. Zij zijn lichtbruin tot donkerbruin van kleur met een kleine kop/borst met daarop 8 pootjes en een heel groot achterlijf. Op de kop hebben zij een paar stevige kaken en een zuigsnuit waarmee ze bloed van hun gastheer zuigen. Het achterlijf is afgeplat en erg elastisch: tijdens het bloedzuigen zwelt een teek enorm op. Ook bezitten sommige soorten een schild op de rug, dit zijn de zogenaamde harde teken.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Als we een honden- of katteneigenaar vragen of hij zijn dier regelmatig ontwormd is het meest gegeven antwoord: “mijn hond/kat heeft geen wormen, ik kijk de ontlasting altijd heel goed na.”

En dat geeft meteen het belangrijkste aspect van een worminfectie: aan de buitenkant van het huisdier is helemaal niet te zien of hij of zij wormen heeft! De volwassen wormen zitten in de darm of maag; de wormlarven zitten in darm, lever en longen. Enkel de eitjes zitten in de ontlasting, maar deze zijn met het blote oog niet zichtbaar, wel met een microscoop. De enige uitzondering vormt de vlooienlintworm die “sesamzaadjes” of “rijstkorreltjes” rond de anus of in de vacht laat zien.

Af en toe komt een volwassen worm naar buiten, via de ontlasting of via het braaksel, maar dat gebeurd helemaal niet vaak. We onderscheiden verschillende maag/darmwormen. De meest voorkomende wormsoort bij hond en kat zijn spoelwormen, met op de 2e plaats lintwormen. Beiden soorten leven in de dunne darm. Daarnaast komen in mindere mate haakwormen in de dunne darm en zweepwormen in de dikke darm voor. Over deze wormen gaat deze folder.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Slechts een gedeelte van het leven van een vlo speelt zich af op de hond of kat, namelijk het volwassen leven. Sterker nog, een volwassen vlo overleeft slechts enkele dagen buiten de gastheer. De eitjes, larven en poppen zitten verstopt in de omgeving, bij voorkeur op warme plekken binnenshuis.

5 % van de vlooienpopulatie zit op het dier.

95 % van de vlooienpopulatie zit in de omgeving.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Beiden bijzonder vervelende gedragsproblemen, maar helaas betreft het gedrag dat voor de kat behoort tot de normale communicatiemiddelen en soms dus lastig op te lossen is.

Om na te gaan hoe het door ons ongewenste gedrag om te buigen, moeten we eerst weten wat sproeien en onzindelijkheid is. Bij het normaal urineren gaat de kat zitten, de staart wordt opzij gehouden en de plasstraal is naar beneden gericht.

Als baasjes en medebewoners vinden we het altijd bijzonder prettig als dit op de kattenbak gebeurt.

Een kat is “onzindelijk” als hij/zij normaal urineert (zie boven) op een plek waar wij dat eigenlijk liever niet hebben, zoals de plantenbak, de bank, de deurmat of zelfs het aanrecht. Bij sproeien is de houding totaal anders: de kat blijft staan, de staart is omhoog en de urine sproeit recht achteruit: m.a.w. een horizontale straal tegen een verticaal oppervlak. Niet alleen katers, maar ook poezen kunnen sproeien!!!